Φοβάμαι να ξαναμείνω έγκυος!

Πάντα ήθελα να έχω δύο παιδιά... ή και περισσότερα αν μπορώ...
Τώρα όμως φοβάμαι να ξανά μείνω έγκυος!!

Παροδική απόγνωση

Περνάνε τα χρόνια και πονάνε και ματώνουν και γελάνε...
Μερικές φορές απλά περνάνε....
Τα αφήνουμε να περνάνε...

Κρύβουμε κάτω απ'τα στρωσίδια τα λάθη, κάτω απ'τα παπλώματα τους τσακωμούς που δεν βρήκαν λύση!

Σηκώθηκα σήμερα το πρωΐ και είδα αίμα στα σεντόνια... Τρόμαξες! Είσαι καλα; με ρώτησες όλο αγωνία!
-Ναι ... καλά είμαι...

Έπνιξα ακόμα μια ελπίδα να αλλάξει κάτι... Λίγο ακόμα αίμα κάτω απο το στρώμα....

Άλλαξα τα σεντόνια και κατέβηκα για πρωϊνό.

Ο θηλασμός δεν είναι μόνο φαγητό!

Κοιμήσου μωρό μου...

Ένας φίλος με έβαλε σε σκέψεις...

Μητρότητα... Δεν υπάρχει επιστροφή!

Διαβάζω διάφορα στο διαδίκτυο  για το θηλασμό, τη μητρότητα, την οικογένεια, τη διατροφή του παιδιού.... και με κάνουν να σκέφτομαι....

Η επιλογή του φέρει κάποιος ένα παιδί στον κόσμο δεν πρέπει να γίνεται ελαφρά την καρδία.
Τα παιδιά έχουν ευθύνες. Και οι ευθύνες τους δεν σταματούν στο τάισμα και το πλύσιμο...

Παρένθετη μητρότητα

Έχω μια φίλη...
Δεν μιλάμε πολύ πια γιατί ζει μακριά εδώ και πολλά χρόνια.
Βρισκόμαστε 1 φορά καθε 2-3 χρόνια...

Την αγαπάω όμως όπως και τότε που ήμασταν παιδιά και αλωνίζαμε όλη μέρα παρέα στου δρόμους τα καλοκαίρια.

Θέλει να κάνει παιδί αλλά δεν μπορεί. Έχει κάνει 7 αποβολές...

Μπαμπά σε χρειάζομαι!

Γράμμα ενός αγοριού στον μπαμπά του:

"Μερικές φορές ξυπνάω τα βράδια και κοιτάω το άδειο δωμάτιο. Σκοτεινό... τα χρώματα στους τοίχους δεν φαίνονται... Το κρεββάτι μου μοιάζει κρύο και μεγάλο. Δεν υπάρχουν αγκαλιές να το γεμίσουν.

Μητρικός Θηλασμός. Να το κάνω ή όχι;

4 μήνες ευτυχισμένης εξουθένωσης!

Την κοιτάω να κοιμάται... Τόσο ήρεμη....
Την έβαλα ανάσκελα στο κρεββάτι μας μετά το θηλασμό για να μην την ξυπνήσω και το ζουζούνι μου γύρισε μόνο του μπρούμυτα :)
Τώρα τελευταία γυρίζει συνέχεια από ανάσκελα μπρούμυτα, αλλά μετά δεν μπορεί να γυρίσει πάλι ανάσκελα και τσαντίζεται και κλαίει. Μάλλον δεν μπορεί να φάει καλά τα δάχτυλα της όταν είναι μπρούμυτα γιατί κουράζεται να κρατάει το κεφαλάκι της όρθιο.

Την κοιτάω να κοιμάται... Ένα μικροσκοπικό πλασματάκι πάνω στο υπέρδιπλο κρεββάτι μας... Τόσο όμορφη... Τόσο εύθραυστη... τόσο ήρεμη!

Σκέφτομαι πώς θα είναι όταν μεγαλώσει λίγο, όταν αρχίσει να μπουσουλάει και να τρέχει μέσα στο σπίτι. Όταν θα μιλάει και θα μπορεί να μας πει επιτέλους τι θέλει! Όταν θα φωνάζει "μαμά" αντί για "ααααα" και "αγκού".

Την κοιτάω να κοιμάται και βάζω το χέρι μου πάνω στην κοιλίτσα της να δω αν αναπνέει... Πόσο φοβάμαι... Αυτό το μωρό είναι όλη μου η ζωή!

Την κοιτάω να κοιμάται και φεύγω στις μύτες των ποδιών απο το δωμάτιο μην την ξυπνήσω. Σε καμιά ώρα που θα την έχει πάρει ο ύπνος καλά καλά θα τη σηκώσω να την βάλω στην κούνια της.
Ένα μικρό φιλάκι...

Καληνύχτα....

Μα πότε θα βγεί επιτέλους;; :)

Αύριο κλείνουμε την 38η Εβδομάδα.
Το υπερηχογράφημα χτες έδειξε οτι δεν πήρε ιδιαιτερα πολύ βάρος.  γιατρός λέει οτι δεν είναι τίποτα ανησυχητικό. Εξάλλου τα υπερηχογραφήματα δεν είναι και 100% αξιόπιστα σε αυτό τον τομέα.
Η κοιλιά φουσκώνει... Λίγο αίμα καμιά φορά... Αλλά ο γυναικολόγος λέει οτι μάλλον είναι απο την κολπική εξέταση.

Άγχος και αίμα στο 3ο τρίμηνο

Η ώρα είναι 5 το πρωί. Αύριο δουλεύω αλλά δεν μπορώ με τίποτα να κοιμηθώ.!
Ξύπνησα πριν απο καμιά ώρα για την τακτική βραδινή (μία απο τις πολλές) επίσκεψη στην τουαλέτα και είδα ένα κοκκινομαυρο πήγμα αίματος να με κοιτάει απειλητικά στο χαρτί τουαλέτας!!

Είμαστε 2340γρ!

Μα πώς μεγαλώνει τόσο γρήγορα!!;; Πριν από 2 εβδομάδες ήταν μόλις 1800γρ και τώρα έφτασε 2340γρ!!
Το κεφάλι της μου φαίνεται λίγο μικρό... Λες να έχει πρόβλημα; Μήπως έκανα κάτι λάθος;

"Έτσι" όπως λέμε.... Άντρας... Σύντροφος...

Ο Έτσι είναι λίγο απαθής. Σα να συμβαίνου όλα τόσο μακριά απο κείνον...

Μερικές φορές του λέω να βάλει το χέρι στην κοιλίτσα (το κοιλάρα χαϊδευτικά) αλλά βαριέται να περιμένει πότε η κοκόνα μας θα κλωτσήσει και το βγάζει. Κι αυτή η μικρή, σα να καταλαβαίνει... μόλις παίρνει το χέρι του από την κοιλιά μου, κλωτσάει!
Δεν είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνει τι θα συμβεί σε δυο μήνες. Βέβαια... εδώ που τα λέμε κι εγώ δεν έχω συνειδητοποιήσει τι ακριβώς θα συμβεί.
Μερικές φορές σκέφτομαι ότι όλα αυτά είναι ένα όνειρο και σε λίγο θα ξυπνήσω και θα είμαι διακοπές και σίγουρα όχι έγκυος!!
Λες;;;

8ος Μήνας

Μπήκαμε αισίως στον 8ο μήνα. Το πιτσιρίκι μου (κοριτσάκι είναι) μεγαλώνει φυσιολογικά λέει ο γιατρός και παρόλο που η μαμά του μεγαλώνει με σχετικά γρηγορότερους ρυθμούς δεν έχει ούτε ζάχαρο , ούτε πίεση ούτε τίποτα άλλο ανησυχητικό. Εκτός από ένα μεγάλο κώλο!!! Μια τεράστια κοιλιά!!! και τα λοιπά και τα λοιπά.

Αυτή η εγκυμοσύνη θα με τρελάνει!

Πάντα ονειρευόμουν να μείνω έγκυος. Ήθελα βέβαια τον γαλάζιο πρίγκηπα δίπλα μου να μου κρατάει το χέρι και να πετάμε σε πολύχρωμα συννεφάκια στο ηλιοβασίλεμα :Ρ
Πρίν απο 7 μήνες έμεινα έγκυος! Σε ένα ονειρεμένο νησί, με έναν άνθρωπο που υπερ αγαπώ... Αλλά...
Τελικά το να είσαι έγκυος δεν είναι και τόσο ονειρεμένο.
Απο που να αρχίσω και που να τελειώσω!!

5ος Μήνας

Επιτέλους το άκουσα!!
Δηλαδή το ένοιωσα... Γιατί θόρυβο δεν κάνει!!
Δηλαδή νομίζω ότι το ένοιωσα γιατί θα μπορούσε να είναι και αέρας που περνάει από το έντερο μου αυτό που νοιώθω κι εγώ να το μπερδεύω με το καμάρι μου :)

4ος Μήνας

Επιτέλους οι ναυτίες σταμάτησαν!!
Η κοιλίτσα ακόμα δεν φαίνεται... Δεν με πειράζει! Μπορώ να φοράω ακόμα τα παλιά μου ρούχα και δεν χρειάζεται να αγοράσω καινούρια.
Μόνο σουτιέν αναγκάστηκα να πάρω. Ένα νούμερο μεγαλύτερο προς το παρόν, αλλά το βλέπω να επεκτείνεται επικίνδυνα γρήγορα.

Το πρώτο τρίμηνο

Τελευταία μέρα περιόδου.... 6 αυγούστου 2011.

Το πρώτο τρίμηνο κύλισε γρήγορα. Αν εξαιρέσεις τις ναυτίες, δεν υπήρχε κάτι άλλο που να προδίδει την ανερχόμενη εγκυμοσύνη μου. Έχασα κανα δυο κιλά, η κοιλίτσα δεν φούσκωσε καθόλου... Λίγο πρήστηκε και πονούσε το στήθος μου αλλά όχι σε επίπεδα διαφορετικά της περιοδου.